Dit artikel lees je in minder dan 4 minuten.
‘Je moet je gedrag veranderen!’ Deze uitspraak ken je vast wel. Maar in de praktijk blijkt dat gemakkelijker gezegd dan gedaan.
In de psychologie kan ‘gedrag’ als volgt worden omschreven: ‘een voorkeur of neiging tot negatief, positief of ambivalent te reageren op een persoon, plaats, voorwerp, idee of situatie’. Ons gedrag, onze houding ontwikkelt zich in de loop van de tijd en kan veranderen door nieuwe ervaringen. Ervaringen zijn de belangrijkste krachten achter de vorming van onze houding.
‘Als je blijft doen wat je altijd deed, blijf je krijgen wat je altijd kreeg.’
Echter, wachten op nieuwe ervaringen in de hoop dat onze gedrag dan verandert kan lang wachten betekenen en/of helemaal geen verandering. Dit kan een groot probleem zijn, vooral als onze huidige houding energie vreet, wat onder andere een depressie kan veroorzaken of als ons gedrag mensen om ons heen negatief raakt.
Onze houding bepaalt niet alleen hoe we onszelf en onze omgeving waarnemen, maar ook de mensen om ons heen. Het begeleidt onze interacties met onze omgeving. Het heeft dus weer een enorme invloed op hoe anderen vorm geven aan hun houding, in het bijzonder onze kinderen. En we weten allemaal hoe moeilijk het is om iemand om je heen te hebben die continue een negatieve houding heeft. Daarom kan jouw negatieve houding bij een ander een negatieve houding ten opzichte van jou ontwikkelen. Vergeet niet dat onze houding met name gevormd is en wordt door onze ervaringen.
Waarom is het eigenlijk zo moeilijk om je houding te veranderen? Als je denkt dat het veranderen van je houding net zo eenvoudig als het wijzigen van je denken, dan heb je het verkeerd! Onze denken speelt hierbij een rol, zeker; maar onze houding is en wordt net zo goed, of zelfs nog meer, gevormd door fysiek gevoelde waarnemingen, dan door ons denken. Eigenlijk is ons denken meer een gevolg van onze lichamelijk gevoelde waarnemingen. Dus simpel jezelf de opdracht geven je houding te veranderen door een positieve gedachte te denken kan een korte onmiddellijke impact hebben; maar het zal waarschijnlijk niet leiden tot een lange-termijn voordeel. In plaats daarvan moet je een manier vinden om je gevoelde ervaring te veranderen zonder te hoeven wachten op nieuwe gebeurtenissen.
Al weer jaren geleden las ik het boek ‘Uw brein als Medicijn’ van Dr. Servan-Schreiber, professor in de klinische psychiatrie aan de universiteit van Pittsburgh. Hij schrijft daarin over een eenvoudig manier die zeer effectief kan zijn als er regelmatig mee wordt geoefend. Het werd ontwikkeld door Doc Childre aan het #HeartMath Institute en wordt o.a. gebruikt in hun onderwijsprogramma’s. Het heet ‘Attitude Breathing’. Het gaat om het gebruik van zowel je gevoelde zintuiglijke waarnemingen als je denkproces. Hier zijn de eenvoudige stappen:
• Verplaats je aandacht naar de streek van je #hart en solar plexus/maagstreek.
• Stel jezelf de vraag ‘Wat zou een betere houding voor mij zijn om vast te houden in deze situatie?’ Neem dan een innerlijke houding aan, zoals ‘wees kalm ‘, ‘oordeel niet’,’creëer rust en laat los ‘ of een andere houding die je nodig acht
• Stel je nu vriendelijk en oprecht voor dat je deze nieuwe houding door je hart inademt. Adem nu uit via de solar plexus en de maagstreek om het te verankeren. Ga hier mee door totdat je voelt dat de nieuwe houding verankerd is.
Je kunt deze ‘Attitude Breathing’ ieder keer gebruiken zodra je negatieve gedachten of een moeilijke stemming ervaart. Vaak is dat als je last hebt #stress en/of #emoties. Ik raad je aan ’s morgens als eerste even met jezelf af te stemmen en je dag te beginnen met een positieve noot. Kies specifieke houdingen die je gedurende de dag ten goede zullen komen en gebruik de oefening vaak om te voorkomen dat negatieve houdingen het overnemen.
De tekst van dit artikel is grotendeels gebaseerd op een stuk van de hand van Ed en Jena Bloch.
Als je te weinig slaapt …
06/04/2010
Dit artikel lees je in iets meer dan 4 minuten
Jongste CEO van India
Ranjan Das was de jongste CEO van een multinational in India, Mumbai (onder Engels bewind Bombai). Hoewel hij als fitness-freak en marathonloper een zeer actief sporter was, werd hij slechts 42 jaar. Na een training op zijn sportschool terugkerend naar huis stierf hij aan een hartaanval. Zijn vrouw en twee zeer jonge kinderen liet hij achter. Zijn overlijden bleek een soort wake-up call te worden voor het bedrijfsleven in India. En voor marathonlopers was het ‘nieuws’ helemaal rampzalig. Vooral omdat Ranjan een enthousiaste marathoner was, ontstond de brandende vraag ‘Hoe kon zo’n buitengewoon actieve, atletische persoon bezwijken aan een hartaanval op 42-jarige leeftijd? Kwam het door de stress?’
In het verleden meldde Ranjan al dat hij geconfronteerd werd met veel stress. Stress is voor de meesten een gemeenschappelijk element in ons leven. Wij denken vaak dat als je maar fit bent, je de slechte gevolgen van stress kunt overwinnen. Maar was stress in dit geval wel de echte oorzaak?
De Werkelijke reden
Niemand had tijdens een interview voor de Indiase televisie aandacht geschonken aan zijn opmerking dat hij maar 4-5 uur per nacht sliep. Zelf gaf hij toe liever meer te slapen en was hij niet trots op zijn ‘vermogen’ zonder veel slaap te ‘kunnen’ (hoewel anderen hem hierover ophemelden).
Het Bewijs
Een in India bekende cardioloog zette enkele resultaten uit diverse onderzoeken, die betrekking hebben op ‘Hartaanval veroorzaakt door een tekort aan slaap’, op een rij
• Een korte slaapduur (minder dan 5-6 uur) geeft een verhoogd risico op hogere bloeddruk BD met 350 tot 500% ten opzichte van degenen die langer dan 6 uur nachtrust hadden. Verhoogde BD kan dodelijk zijn
• Jongeren (25 tot 49 jaar) hebben twee keer zoveel kans op een hogere BD als ze minder slapen
• Degenen die minder dan vijf uur per nacht slapen hebben een 3-voudig verhoogd risico op een hartaanval
• Volledig en gedeeltelijk gebrek aan slaap geeft in het bloed verhoogde concentraties van ‘C-reactive protein (hs-CRP), de sterkste voorspeller van hartinfarcten
• Slechts een nacht slaapverlies verhoogt zeer giftige stoffen in het lichaam, zoals interleukine-6 en diverse andere. Ze verhogen de risico’s van een groot aantal medische aandoeningen, waaronder kanker, artritis en hart- en vaatziekten
• Minder dan 5 uur slaap per nacht leidt tot 39% toename van hart- en vaatziekten; minder dan 6 uur leidt tot 18% toename van …
Ideale slaap
In het kader van dit artikel kan ik hier niet uitleggen wat de ideale slaaparchitectuur is. Maar in het kort dit … Slapen bestaat uit twee fasen: de Rapid Eye Movement REM en de niet-REM. De eerste helpt bij geestelijke ‘consolidatie’, terwijl de tweede helpt bij fysiek herstel en wederopbouw. In de loop van de nacht wissel je 4-5 keer tussen REM en niet-REM fasen.
Het vroegere deel van je slaap is meestal een niet-REM fase. Gedurende die periode scheidt de hypofyse groeihormomen af die je lichaam repareren. Het laatste deel van je slaap is meer en meer het REM type.
Om gedurende de dag mentaal alert te zijn, is het laatste deel van je slaap belangrijker. Het is dus geen wonder, dat als na 5-6 uur slapen de wekker gaat, je de rest van de dag mentaal prikkerbaar bent (door gebrek aan REM-slaap). En als je minder dan 5 uur hebt geslapen, ben je lichamelijk eigenlijk een puinhoop (gebrek aan niet-REM-slaap). Je voelt je de hele dag moe, beweegt je voort als een zombie en je immuunsysteem heeft de weg naar beneden ingeslagen. Dat herken ik zelf heel goed, als ex-burnouter.
Uiteindelijk heb je dan, net als lange afstandlopers, een extra uurtje slaap nodig, om de schade te herstellen.
Conclusie
Met uitzondering van stressmanagement, deed Ranjan alles goed: hij at gezond, hij sportte als marathonloper, bleef op het juiste gewicht … Maar hij miste de goede en adequate slaap van minimaal 7 uur. Met zijn dood als mogelijk gevolg.
Als je niet voldoende slaap krijgt (7 uur dus), speel je met vuur, ook al heb je weinig stress.
Zelf was ik nog wel eens trots om een nachtje ‘door te trekken’ als de omstandigheden uiteraard ‘gerechtvaardigd’ waren. Maar ‘met de kennis van nu’ heb ik een mooi ‘excuus’ de wekker zo in te stellen dat ik tenminste 7 uur slaap en zo dus wat langer kan blijven liggen.
Spijtig genoeg is Ranjan niet de enige als het gaat om te weinig slapen. Velen van ons doen precies hetzelfde, vaak waarschijnlijk uit onwetendheid. Een idee om over dit onderwerp eens een nachtje te dromen?
PS Weet je trouwens dat katten tenminste vijftien uur per etmaal slapen en paarden maar drie uur slaap nodig hebben om fit te blijven?
